พระราชบัญญัติปุ๋ย พ.ศ. 2518
พระราชบัญญัติปุ๋ย พ.ศ. 2518
กฎหมายหลักที่กำกับดูแลการผลิต จำหน่าย นำเข้า ส่งออก และผ่านปุ๋ยในประเทศไทย ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเมื่อวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2518 มี 75 มาตรา แบ่งเป็น 9 บรรณ วางระบบใบอนุญาตและการจดแจ้งปุ๋ย โดยมีคณะกรรมการปุ๋ยเป็นองค์กรให้คำแนะนำ และกรมวิชาการเกษตรเป็นหน่วยงานรับผิดชอบหลัก
สาระสำคัญ
กำหนดให้การผลิตปุ๋ยเพื่อการค้า การขาย การนำเข้า การส่งออก และการผ่านปุ๋ยตามมาตรา 12 ต้องได้รับใบอนุญาตจากพนักงานเจ้าหน้าที่ก่อนดำเนินการ
ผู้ได้รับใบอนุญาตผลิตเพื่อการค้าหรือนำเข้าปุ๋ย ที่ประสงค์จะผลิตหรือนำเข้าปุ๋ยชนิดอื่นเพิ่มเติม (ยกเว้นปุ๋ยเคมีมาตรฐาน) ต้องขอจดแจ้งต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ก่อน เมื่อได้รับหนังสือรับจดแจ้งจึงจะผลิตหรือนำเข้าได้
ห้ามผลิตเพื่อการค้า ขาย หรือนำเข้าปุ๋ยปลอม ปุ๋ยเคมีที่ไม่ได้มาตรฐาน ปุ๋ยเคมีเสื่อมคุณภาพ และปุ๋ยอินทรีย์หรือชีวภัณฑ์ที่ไม่ได้มาตรฐาน
รัฐมนตรีมีอำนาจประกาศมาตรฐานปุ๋ยเคมี กำหนด เปลี่ยน หรือยกเลิกสูตรปุ๋ย กำหนดปริมาณธาตุอาหารหรือสารพิษขั้นต่ำ-สูงสุดที่ต้องกำหนด วัสดุภาชนะบรรจุ น้ำหนักสุทธิ วิธีวิเคราะห์และความคลาดเคลื่อนมาตรฐานของการวิเคราะห์ ตลอดจนปริมาณสารพิษสูงสุดที่ปนเปื้อนได้
จัดตั้งคณะกรรมการปุ๋ย โดยปลัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์เป็นประธานกรรมการ มีหน้าที่ให้คำแนะนำเรื่องการอนุญาต การจดแจ้งและพักใช้หรือเพิกถอนการจดแจ้ง โดยมีอธิบดีกรมวิชาการเกษตรเป็นกรรมการและเลขานุการ
ข้อมูลเอกสาร
- พระราชบัญญัติปุ๋ย พ.ศ. 2518（พ.ร.บ.ปุ๋ย พ.ศ. 2518）
ปรับปรุง：Oct 19, 2026